Speech Lein Labruyère op Diner Pensant De Rode Loper 26 oktober 2010

Lein Labruyère, lid van het College van Bestuur van Inholland

Ik doe maar even dwars, ik kom per slot van rekening uit Zeeland, en dan mag dat ook.
Wij zeggen: richt het lerarenregister in op instellingsniveau. Om twee redenen: je kunt het veel sneller doen, je bent niet afhankelijk van de gewaardeerde bonden, over wat er wel of niet in mag komen, welke consequenties iets heeft, en waar wel of niet consequenties aan verbonden moeten worden. Nee, doe het gewoon plat: maak het maar een beetje simpeler, neem je verantwoordelijkheid als instelling, formuleer met je medezeggenschapsraad wat jouw doelen zijn voor je register en voer een eigen register in. Het is maar for the sake of discussion.

Het tweede dat ik wil meegeven is: een register kan nooit de taak overnemen van het management en zijn beoordeling of zijn beoordelingsgesprekken met de medewerkers. Het kan niet zo zijn dat er dankzij het register een afvinklijstje komt waarbij je als manager denkt: sterretje gehaald, sterretje gehaald, sterretje gehaald en het is voor elkaar. Ik heb nogal wat vrienden in de medische sector, en ze hebben allemaal dezelfde MSD-cursus gehad, dus het sterretje gehaald. Maar er zijn erbij: daar wil je heen en er zijn erbij daar wil je nooit heen. Ook dat is dus niet het antwoord.
 
Tot slot: Martin heeft me gevraagd ook iets te zeggen over Inholland en Den Haag. Wij hebben met onze vrienden van de Hogeschool Rotterdam een hele goede samenwerking. Dat willen we voor altijd zo houden. Toch vinden wij, en dat vinden we al langer, dat we graag onze maatschappelijke verantwoordelijkheid in deze stad nemen. In dat gesprek tussen twee hogescholen zullen wij zoeken naar oplossingen ook voor de vraag in deze stad.

We hebben een nieuwe minister van Onderwijs. Toen het over het vreselijke drama in een deel van mijn huis ging, had ze het over de omvang van hogescholen en vérplassende bestuurders. Als iets mij persoonlijk heeft geraakt, is dat deze opmerking. Ik noch mijn collega’s in Rotterdam beschouwen ons als vérplassende bestuurders. Ik hoop dat jullie het gevoel hebben dat wij hier staan omdat wij de samenleving van Den Haag dan wel van de Haagse regio moeten dienen.